Vandaag zou er gewonnen moeten worden als we dit jaar wat willen, tegen het altijd sterke Juliana 6, waar we de eerste wedstrijd van het seizoen met een nederlaag tegen zijn begonnen. Ynze is vrijdagavond nog door de rug gegaan met de Kamasutra, maar voor
de rest konden we beginnen over een voltallige selectie. Tijdens de voorbereiding wordt duidelijk dat uitgeleende spits Gerald ernstig geblesseerd is geraakt bij het 2e en naar het ziekenhuis moet, waardoor alleen klussende Engel zich niet om hoeft te kleden.
Omdat de trainingsopkomst van de aanwezigen over het algemeen goed is, kunnen volgens de teamafspraken met de sterkste 11 beginnen en een bank met 5 wissels.
De wedstrijd begint aanvallend van beide kanten en binnen een paar minuten is er een doelpoging van Juliana die maar net naast gaat. Terwijl ik in de kantine een flesje water bestel scoort Lars (naar horen zeggen) een prachtige goal door een pass door de lucht van Jord goed aan te nemen, waardoor de verdediging van Juliana direct op het verkeerde been staat. 1-0 Voor!
Niet veel later verzuimd Robert de bal weg te rammen, waardoor de goede voorhoede van Juliana eenvoudig de 1-1 kan binnentikken. Een paar minuten later wordt het leed bijna nog erger als Robert de bal verspeeld en Brouwer met een prachtige duik een goed ingeschoten bal weet te keren. Het is duidelijk dat Robertje het moeilijk heeft als hij wederom aan de noodrem moet trekken door een aanvaller van Juliana vast te houden. Vanaf dat momet krijgen we meer controle over de wedstrijd en spelen we goed aanvallend voetbal. Er gaat nog wel het nodige mis aan passjes en voorzetten, maar er wordt door beide teams fanatiek en fel gestreden.
De tweede goal valt vanuit een enigszins discutabel moment, omdat de scheidsrechter de bal na lang gerommel voor de goal van Juliana alsnog over laat nemen. Hoewel het terecht is dat de bal overgenomen werd, kan ik me voorstellen dat Juliana zich hierdoor benadeeld voelt. De tweede vrije bal komt via de uitstekende keeper van Juliana voor de voeten van Kim die de bal in het dak van de goal ramt. De wedstrijd gaat gelijk op, waarbij naar mijn gevoel iets meer op de helft van Juliana. Er wordt erchter niet meer gescoord tot de rust.
In de rust wordt er niet gewisseld, omdat in dit soort wedstrijden het resultaat telt en niet het evenredig verdelen van speelminuten. Juliana begint volgens de verwachting aanvallend en zet druk op onze goal op zoek naar de gelijkmaker. Onze verdediging moet alle zeilen bij zetten. Robertje heeft zichzelf na een beroerd eerste kwartier, volledig herpakt en treedt weer goed en kordaat op achterin. Bij een goede aanval van ons weet Jord zich het vege lijf te redden door weg te springen tussen de keeper en verdediger van Juliana die vol op elkaar klappen. Hierbij raakt de uitstekende keeper van Juliana ernstig geblesseerd en hij kan niet verder. Hoe vervelend ook voor de keeper; dit is gunstig voor ons.
Niek ramt niet veel later de 3-1 in het net als de bal in de diepte op hem wordt gespeeld. Veel plezier hebben we er niet van als onze keeper achteruit lopend in aanraking komt met de paal en de bal uit de handjes laat glippen, waardoor de toegesnelde Juliana voorhoede de bal binnen kan tikken. Net als de 1e goal wederom een tegentreffer door een individuele fout. Jord scoort met nog 20 minuten te spelen de verlosssende 4-2 door de bal van buiten de 16 in de hoek van de goal te schieten. Juliana haalt alles uit de kast, maar het staat verdedigend bij ons erg sterk met een hoofdrol voor Rick die veel ballen onderschept, waardoor Juliana geen echte kansen weet te creeren. De scheidsrechter fluit de wedstrijd af, waardoor we kunnen vaststellen dat we deze belangrijke horde hebben genomen.
Na de wedstrijd is iedereen blij, behalve Kenneth die boos naar huis gaat, omdat hij niet heeft gespeeld vandaag. Ik snap dat iedereen graag wil spelen en zijn aandeel wil hebben in het succes van vandaag. Ook snap ik dat de een meer moeite heeft dan de ander om zichzelf weg te cijferen in het teambelang, maar dat iemand zich zo laat kennen, maakt mij wel duidelijk dat je meer bezig bent met je eigen succes dan met dat van je elftal. Als ik daarbij optel dat ik van meneer een boze blik krijg toegeworpen voor de wedstrijd, omdat hij voor het eerst dit seizoen niet in de basis staat, maakt dat ik er wel klaar mee ben. Neemt niet weg dat ik alle wissels wil bedanken voor hun support en aanwezigheid. Mooie teamprestatie op en naast het veld, waar we trots op mogen zijn!
Reacties
Mooi verslag Niels, juist omschreven alles.. Op naar volgende week
topprestatie..goed en leuk verslag inderdaad..
even volhouden en dna hebben jullie aan het einde van het seizoen een leuk feestje ;)
Ook de laatste alinea is treffend.
Een zielige vertoning van onze grootste individualist. Erg jammer.
RSS lijst met reacties op dit artikel